Turfsteken

From veenkoloniale voorouders
Jump to: navigation, search
File:Turfsteker Peat-cutter.jpg
Turfgraver zet turfblokken te drogen.

thumb|Turftrekken en turfsteken in de natte vervening

Turfsteken is bij de droge vervening het wegsteken van de hoogveenlaag die bloot is komen te liggen na het verwijderen van de bonkaarde.

Werkwijze[edit]

Het turfsteken was in elke streek anders georganiseerd en gebeurde in elke streek met andere gereedschappen die ook nog eens per streek andere benamingen kregen. Ook veranderde de werkwijze in de loop der tijd. Verder werd het proces beïnvloed door de gewenste soort turf.

Globaal kan worden gezegd dat grootschalig turfsteken gebeurde door een ploegje van ongeveer vier personen. Dat konden volwassen mannen zijn, maar ook maakten vrouwen en jongens er wel deel van uit. Een van de turfgravers stond wat verder naar boven om met een wadder of stikker het veen op maat te snijden. Wat lager stond een tweede turfgraver die met een opschot of oplegger de turven losstak en op een kruiwagen - de slagkar - deponeerde. Door andere leden van de ploeg werd die kruiwagen - beladen met 12 tot 20 turven (gezamenlijk gewicht zo'n 70 kg) - naar het zetveld gereden. De turfgraversploeg kon op die manier per dag zo'n 6000 turven produceren.

Natte vervening[edit]

Bij natte vervening werd het veen met de baggerbeugel van onder de waterspiegel weg gebaggerd. Dit werd ook wel turftrekken genoemd, hierdoor ontstonden de trekgaten. De veenspecie werd op legakkers uitgespreid, gemengd en ontwaterd, in turven gestoken en gedroogd.

Het graafseizoen duurde ongeveer 12 weken. Men begon ongeveer half maart: door eerder te beginnen zou door vorst aan de grond de turf aangetast kunnen raken. Eind juni stopte men, omdat men de kans liep dat de turf die na die datum werd gestoken, niet droog werd.

Externe link[edit]

Categorie:WOORD Categorie:Landbouw Categorie:Veen